Getuigenis

Op deze pagina een impressie van hoe het er in de praktijk (ic fora) aan toe gaat. In de eerste plaats een dank aan de beheerder van Biflatie.nl die een reeks artikelen heeft willen plaatsen die stuk voor stuk correleren met het onderzoek. De reacties op de artikelen zijn divers en dat in hoeverre ze inhoudelijke aandacht kregen, dit is echter zeldzaam te zien in de reacties maar weten niet of ze achterliggend opgepikt werden voor nader onderzoek. Deze artikelen werden geplaatst in een periode van zes maanden, startend in september 2014 om een vroegtijdig einde te kennen in maart 2015. De conclusie mag paradoxaal genoemd worden om redenen die hieronder in het kort beschreven worden. In de eerste plaats de artikelen waarvan sprake, deze zijn van diverse pluimage waarin op verschillende manieren (1) verwezen wordt naar fundamentele knelpunten en (2) alternatieve remedies ter dialoog worden aangeboden.


Artikelen


  1. Een monetaire reset (I)
  2. De schuldenberg (II)
  3. Het monopolyspel (III)
  4. Reverse engineering (IV)
  5. Over Einstein, Biflatie & Fractional Reserve Banking
  6. Reverse Debt System (RDS) (I)
  7. Koopkrachtpariteit: Big Mac Adjusted
  8. De prosument en revolutionaire rijkdom
  9. Een voorwaardelijke lotto?
  10. Het verschijnen van innovaties
  11. Reverse Debt System (RDS) (II)
  12. Reverse Debt System (RDS) (III)
  13. Angst voor vrijheid (Erich Fromm)
  14. Solo Slim (casus)
  15. Biflatie, chaos en orde
  16. Help, we zitten gevangen (Foucault)
  17. Een les om nooit te vergeten?
  18. Deflatie, chaos en orde (1)
  19. Deflatie, chaos en orde (2)
  20. Een strijd tegen het verleden, hoezo?
  21. Wereldmunt, sociale innovatie?
  22. Rente aan diggelen?
  23. Netwerking, 21 stappen?
  24. Hetzelfde maar totaal verschillend?
  25. Expliciet + impliciet: Schulden Europa
  26. Waarheid uit een kindermond?
  27. Over fractioneel bankieren en schijngeld
  28. Bezig blijven maar de therapie werkt niet?
  29. Arbeidsmarkt, een mallemolen?
  30. Over de waarheid en natuurlijke selectie
  31. Schuld, een tragisch absurd menselijk drama?
  32. Over schelpgeld en het noodlot
  33. Solo slim, de schulden van Griekenland
  34. Donder, bliksem en geen vuiltje aan de lucht
  35. Nood breekt wet
  36. Over Target2 en QEFD
  37. Reverse Debt System (RDS) (IV)
  38. Speelsheid
  39. Toekomstcompetenties en netwerking
  40. Gaten in de markt
  41. Het financiële omslagpunt
  42. The Giving Pledge? QE-for what?
  43. Biflatie, zo eenvoudig mogelijk?
  44. Nash-evenwicht, stratego?
  45. Concurrentiekracht, een wilde suggestie?
  46. Geldsystemen, regressie of progressie?
  47. Puppets on a mediastring
  48. Het klopt voor geen economische meter
  49. Geld werkt als een sluier?
  50. Het is maar een vraag
  51. The story of solutions
  52. Het verloren paradijs van Keynes
  53. Waarom economen zo vaak miskleunen
  54. Het luxeprobleem van schuldproblemen
  55. Goudstandaard versus bevolkingsgroei
  56. Wat een geluk dat er nog schulden zijn
  57. De wereldmarkt, een automaat?
  58. Als door een wesp gestoken?
  59. Graaiende handen zonder wil?
  60. Herinvoering goudstandaard

Interludium


In diverse communicatie werd aangegeven dat ‘negatieve’ reacties werden ontvangen en dat de website niet meer z’n ‘oude beeld’ weerspiegelt, dit is ook logisch gezien de andere denkwijze die in de artikelen aangenomen wordt. De website noemt ‘biflatie’ en handelt over het ‘economisch analfabetisme’ dat zou zegevieren in onze samenleving. Objectief hebben we kunnen vaststellen dat ‘biflatie’ zelden het onderwerp is van debat, noch dat hierover een degelijk begrip bestaat. De artikelen verwijzen direct en indirect naar de praktische toepassing van biflatie waarin meermaals verwezen wordt naar de neutraliteit van geld als ‘vergeten’ (of onvoldoende begrepen) economisch grondbeginsel. In maart 2015 wordt de samenwerking prompt stopgezet, ter getuigenis onderstaand bericht.

Ik moet u helaas kenbaar maken dat ik de samenwerking met u wil beëindigen. Ik krijg van te veel mensen (waaronder ook voormalig auteurs) te horen dat ze Biflatie links laten liggen omdat het platform te veel is veranderd. Dit klopt ook en dat ligt vooral aan uw artikelen. Ik zeg niet dat deze niet goed zijn, maar wel dat deze, na een paar maanden testen, niet genoeg aansluiten bij de bezoekers. Ik hoop dat u begrip hebt voor deze situatie.(22/03/2015)

Daags nadien verschijnen er nieuwe ‘verkeersregels’ om het debat volwassener te laten verlopen. Dit is gekende materie, dialoog en inhoudelijk debat is een zeldzaamheid op fora, veel vaker mondt dit uit in een ‘slachtpartij’ waar mensen in alle anonimiteit hun frustraties projecteren. Hierbij wordt niet geschuwd om de man te spelen waardoor het inhoudelijke debat geen kans op progressie wordt gelaten. In algemene zin trappen we allen maar al te vaak in deze val, de getuigenissen zijn legio waardoor ‘non-dialoog’ welig tiert in onze samenleving. Deze ‘non-dialoog’ wordt des te erger bij transformatieprocessen van deze aard, ondanks al het relevante studiewerk dat voor iedereen beschikbaar is, mogen we toch zeggen dat het vrij ongekende materie betreft. Hieronder een impressie van de nieuwe verkeersregels.


Nieuwe verkeersregels


We leven in verwarrende tijden. Dat merk je ook aan de discussies op dit forum. Soms zijn de reacties zeer interessant en hebben een grote toegevoegde waarde, maar de laatste tijd is er ook veel ruis met gescheld en getier. Het is daarom hoog tijd dat er nieuwe verkeersregels worden opgesteld om de inhoud van de artikelen en de discussies daarover in goede banen te leiden. Hierbij een eerste aanzet daartoe.Een constructieve gedachtewisseling is onmogelijk zonder overeenstemming aangaande de uitgangspunten en zonder afspraken over de onderwerpen waarover wordt gediscussieerd. Over de uitgangspunten hoeft niet verder gediscussieerd te worden, omdat het de basis is van waaruit de discussie start.

Contextueel kader

  • We beperken de discussie tot geld, het disfunctioneren van het geldsysteem en de gevolgen hiervan op de gewone burger. Dat deze gevolgen van morele aard kunnen zijn is logisch. Immers geld en schuld zijn nauw met elkaar verbonden. Schuld heeft naast een financiële ook een morele component
  • Commerciële banken scheppen geld uit het niets en fractioneel bankieren heeft daarbij een centrale functie.
  • Toename van de geldhoeveelheid leidt op termijn tot inflatie
  • Geld is een informatiesysteem (zie het boek ‘Het geld van de Toekomst’ van Bernard Leitaer)
  • Geld = – Schuld (lees: Geld is minus Schuld), d.w.z. voor iedere euro die iemand in zijn portemonnee heeft of op zijn spaarrekening heeft staan, heeft iemand anders een euro schuld
  • Schulden zijn zo exorbitant hoog opgelopen dat een kredietcrisis onvermijdelijk was en in 2008 barstte de bom.
  • De oplossing van de huidige economische problemen ligt in het rigoureus terugdringen van de schulden, want in schulden ligt de oorzaak
  • Tot nu toe hebben alle maatregelen van centrale banken en overheden niet geleid tot het terugdringen van de schulden. Ze zijn slechts gericht geweest op het camoufleren van de effecten ervan.

Vragen

  • Op welke wijze moeten de schulden teruggebracht opdat de samenleving als geheel de minste schade ondervindt?
  • De ECB print geld. Je zou verwachten dat de prijzen stijgen. Dat gebeurt echter niet. Hoe komt dat? En wat zijn de gevolgen nu en op termijn voor de hardwerkende burgers of de voormalig hardwerkende burgers, d.w.z. de gepensioneerden?
  • Wat zijn de gevolgen van de huidige maatregelen voor spaarders, onder wie de pensioenfondsen en bezitters van koopsompolissen
  • Welke acties moeten huiseigenaren, die een hoge hypotheek hebben, nemen om niet op termijn berooid achter te blijven
  • Zal het huidige geldsysteem in elkaar storten? En als het in elkaar stort hoe kan men zich voorbereiden op de val?
  • Waarom zijn valutaoorlogen onvermijdelijk? (Bijvoorbeeld binnen 6 maanden heeft de Euro ruim 20% van zijn waarde t.o.v. de dollar verloren.) Zie ook het boek Currency Wars van James Rickards)

Eerste impressie


In algemene zin zijn de nieuwe verkeersregels een poging om het debat inhoudelijk te houden, gezien de maatschappelijke malaise is dit niet meer dan adviseerbaar. Echter, wat vooral opvalt zijn de opgenomen premissen, meer in het bijzonder:

  • Toename van de geldhoeveelheid leidt op termijn tot inflatie
  • Geld = – Schuld (lees: Geld is minus Schuld), d.w.z. voor iedere euro die iemand in zijn portemonnee heeft of op zijn spaarrekening heeft staan, heeft iemand anders een euro schuld

Naar onze mening zijn deze premissen foutief maar er wordt gesteld dat hierover niet verder gediscussieerd hoeft te worden. Anders gezegd, deze worden in zekere zin opgedrongen als economisch waar. In kwalitatief opzicht verschillen ze, (1) voor inflatie bij de toename van geldhoeveelheid bestaat naar onze mening geen absolute rechtsgeldigheid en (2) het gegeven ‘geld = -schuld’ getuigt van een dubieuze – en daarom misleidende – logica. Opheldering wordt dan ook gevraagd om te evalueren of we niet zelf de plank misslaan.


Aandacht & ontvankelijkheid


Los van deze ‘mismatch’ is er de kwestie van ‘aandacht en ontvankelijkheid’, dit zijn – zoals meermaals wordt gesteld in diverse artikelen – voorwaarden om enig succes te kunnen boeken. Door het ontbreken hieraan – in combinatie met de gebeurlijke ‘non-dialoog’ – ontgaat ons de inhoud en dan ook welke impact de voorgestelde remedies zouden kunnen hebben. Het paradoxale gevolg is dat de nieuwe verkeersregels vragen opneemt die reeds – zij het als attractors – beantwoord werden. Finaal kan dit het onderzoek slechts bevestigen in die zin dat het niet ontbreekt aan oplossingen dan wel dat er geen aandacht en ontvankelijkheid voor bestaat. Binnen deze context verwijzen we naar het precedent in de vorm van WOII, ook toen werden nagenoeg dezelfde remedies geopperd maar maatschappelijk niet ontvankelijk verklaard. Ter getuigenis het Chicago Plan Revisited zoals in 2012 openlijk ter dialoog gesteld door het IMF.


Het spel van de psyche


Simultaan komen de psychologische aspecten hetgeen zich uit in de schijnbare onverenigbaarheid van cognities. We kunnen en mogen dan ook besluiten dat ons ware probleem nog fundamenteler is dan wat oppervlakkig mag lijken. Een en ander kunnen we eenvoudig vertalen als ‘het spel van de psyche’. Anders gezegd, het lijkt er sterk op dat een vorm van ‘psychische blindheid’ aan de basis ligt van wat we een ‘economische crisis’ noemen, bekrachtigd door een schijnbaar onwrikbaar dogmatisme dat – eerder onbewust daarvan – onze problemen in stand houdt. En wellicht nog veel erger dan dat, onze problemen worden op deze manier gecultiveerd tot ze werkelijk onhoudbaar worden en de ‘bom’ ontploft. Dit sluit perfect aan bij de besluitvormingstheorie van Herbert Simon, ook hier werd meermaals naar verwezen in verschillende artikelen en bijhorende dialoog. Veel vaker is deze dialoog niet meer dan een trek- en duwspelletje, geenszins inhoudelijk waardoor progressie of een beter begrip dan ook ondermijnd wordt. Volwassen dialoog is dan ook aan de orde om de violen op elkaar af te stemmen, theorie en praktijk liggen echter zo ver uit elkaar waardoor nu net het averechtse zich lijkt te manifesteren. Paradoxaal genoeg wordt hiermee tegelijkertijd de theorie bevestigd.


Generaliserende oriëntatie


Op basis van het onderzoek dat voorafging aan deze praktische getuigenis, als we onze economie willen herstellen dan hebben we ook een plan nodig. In een beginfase kunnen we starten met een generaliserende oriëntatie, dit is als een kompas waarin belangrijke mijlpalen en een doelstelling opgenomen worden. Sociale innovatie betekent in grote mate ‘creatieve destructie’ waardoor het doel steeds duidelijker wordt. Dit kunnen we in een beeld vangen, meer detail kan later toegevoegd worden.


Prangende noodzaak


De artikelenreeks en het gebeurlijke kan slechts het onderzoek bevestigen, niet in het minst wordt hiermee de prangende noodzaak tot co-creatieve samenwerking bekrachtigd. Het verschil tussen deze of gene keuze is van dien aard dat we (1) afstevenen op een mondiale catastrofe of (2) alsnog een andere wending kunnen nemen. Dit zwaarwichtig moreel dilemma behandelen we best in alle sereniteit, dit ter vermijding van voorbarige conclusies die een vreedzaam transformatieproces in het gedrang kunnen brengen. Het vorsen naar co-creatieve samenwerking – waarin alle partijen betrokken worden – is dan ook adviseerbaar. Het ontbreekt niet aan nobel studiewerk om dit alles vakkundig te onderbouwen, het stemt tot diepgaander reflectie zonder garantie op succes. Na het beëindigen van de artikelen komt er wat later het verzoek om niet meer te participeren in het debat, hiermee elke vorm van communicatie uitsluitend.

Er is veel verzet tegen uw reacties als zodanig en ik vind zelf ook dat u inmiddels had kunnen inzien dat uw manier van schrijven en de bijbehorende visie niet genoeg aansluit bij het overgrote deel van de bezoekers van Biflatie.nl. Ik zoek een ander soort vorm in de discussie en te veel mensen verlaten Biflatie door uw bijdrages. Het is goed dat u uw eigen blog bent begonnen, maar er komen inmiddels wel heel veel verwijzigen op Biflaite daarnaartoe. Ik wil daarom vragen om op uw eigen blog verder te schrijven en u niet meer te mengen in de discussie op Biflatie.nl. Ik zal bij de links een verwijzing plaatsen naar uw nieuwe website, zodat de mensen u wel nog kunnen volgen indien ze dit wensen. Ik neem deze keuze, omdat dit m.i. het beste is voor de toekomst van Biflatie.nl, te veel bezoekers (en auteurs) zijn we al kwijtgeraakt en ik wil niet dat deze trend doorzet. Vandaar dit besluit. (04/04/2015)

Op basis van deze gebeurtenissen bespreken we enkele artikelen die hierna verschijnen en leggen een verband met de reeks die werd gedeeld. Als aandacht, ontvankelijkheid en de bereidheid tot dialoog en diepgaander reflectie ontbreekt dan zal het duidelijk zijn dat we in ‘mist’ blijven hangen zonder doorbraak. Zelfs het volledig tegenovergestelde geschiedde in dit geval, namelijk totale uitsluiting. De geplaatste artikelenreeks kan nu als benchmark dienen voor analyses, dit houden we zo eenvoudig mogelijk aangezien het steeds om dezelfde ‘kleine fluctuaties’ in het denken gaat. De kapitale denkfouten blijven dan het debat kleuren zonder zich – zo we proefondervindelijk waarnemen – daar bewust van te zijn.


Artikelen Biflatie


Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s