Kompas

Op basis van alle proefondervindelijke resultaten kunnen we een soort van ‘kompas’ opmaken, dit is een schets waarin een transformatieplan weerspiegeld wordt. Dit kompas laat toe een andere ‘mindset’ aan te nemen opdat de violen op elkaar afgestemd kunnen worden. Onderliggend kunnen we beroepen op een gigantisch aanbod aan werkelijk prachtig studiemateriaal dat ons heeft geholpen bij het onderzoek. Anders gezegd, het ontbreekt niet aan verklaringen, noch aan oplossingen. Waar het wel aan ontbreekt is de valorisatie van reeds beschikbare kennis en inzichten, in het andere geval komen we tot de absurde situatie dat verklaringen en oplossingen beschikbaar zijn maar ze worden simpelweg niet toegepast. Het kompas komt in verschillende versies, we kunnen het uitvouwen en detail invoegen maar het toont ons steeds een weg van heden naar toekomst.


Oriëntatie



Aandacht & ontvankelijkheid


Aandacht en ontvankelijkheid zijn de primaire voorwaarden bij uitstek, in het andere geval zal er weinig of niets op gang kunnen gebracht worden. In theorie is dit eenvoudig, de praktijk is echter een heel andere kwestie en dat om niet onverklaarbare redenen. Het kompas verwijst hiernaar, sociale innovatie is in grote mate een vorm van creatieve destructie. Dit wil zeggen dat hedendaagse conditioneringen worden losgelaten en nieuwe geïntegreerd dienen te worden. Het is voornamelijk dit proces dat de moeilijkheidsgraad bepaalt, veel conditioneringen zijn immers veel ‘weerbarstiger’ dan we misschien hoogmoedig willen pretenderen. Dit vergt dan ook onze ongebreidelde aandacht om enig succes te kennen, jammer genoeg vaak leidend tot heel wat turbulentie en bijhorende neveneffecten.


Minieme details


Een dergelijk proces gaat vaak over minieme details, zelfs tot in het schijnbaar absurde toe. Elke stap is hierin belangrijk en herval in routinedenken is schering en inslag, een proces van vallen en opstaan dat verschillende emoties kan losweken. In de eerste plaats is dit vooral een denkproces, op deze manier zijn onze hersenen als een ‘computer’, geprogrammeerd volgens een ‘best practice’ methode maar ook – wanneer dat evolutionair gepast is – onderhevig aan een ethische ‘upgrade’. Op de vraag waarom we dat zouden moeten of willen is het antwoord vrij eenvoudig, dit maken we inzichtelijk middels SWOT-analyses. Als mensen hebben we een keuze, het verschil tussen deze of gene keuze leidt tot een bepaald scenario en bijhorende uitkomst, goedschiks, kwaadschiks. Het mag duidelijk zijn dat huidige tendensen zullen leiden tot de totale ineenstorting van onze samenleving, dit is een premisse die we onderbouwen met nogal wat argumentatie. Het andere scenario is kiezen voor een doorbraaktraject waardoor een sociaal duurzame samenleving zich – stilaan maar zeker – kan nestelen. Het oplossen van monetaire problemen betekent dat dit proces versneld kan worden, om deze reden geniet dit prioriteit met tal van neveneffecten in het kielzog.


Studie


Ter verantwoording kunnen we beroepen op relevant studiewerk dat vaak niet zo breed niet gekend is, om deze reden kan deze informatie bijtijds confronterend en ontnuchterend zijn. Dit alles maakt dat – ondanks de prangende noodzaak – er geen garantie op succes kan geboden worden, destructieve stuwkrachten kunnen evengoed dit proces nadelig beslechten. Naargelang het geval zal bijkomende studie noodzakelijk worden, dit helpt bij het loslaten van oude denkpatronen en het integreren van nieuwe denkkaders. Dit is een kwestie van tijd, door het spel van ‘inprenting, vergeten en interferentie’ wordt nieuwe informatie immers niet steeds onmiddellijk opgenomen in het denken, noch het handelen als gevolg daarvan. Veel vaker is herhaling nodig om een duurzaam karakter te krijgen, temidden van de hedendaagse economische ellende is dit beslist geen eenvoudige opdracht. Het proefondervindelijke onderzoek heeft dit slechts kunnen bevestigen, niets iets om zomaar te geloven dan wel om zelf eens te onderzoeken op waarachtigheid. Met behulp van een aantal gerichte vingerwijzingen kan dit proces aanzienlijk versneld worden.


Co-creatieve samenwerking


Het belang van co-creatieve samenwerking (cfr kritische massa) kan niet genoeg benadrukt worden, de reden hiervoor is eenvoudig. Stel dat slechts een absolute minderheid zich ontfermt over deze materie dan mag dat misschien nobel zijn, destructieve stuwkrachten kunnen al dit werk met een ruk vernietigen. We denken hier dan aan een ‘worst case scenario’ in de vorm van een volgende wereldoorlog die – als we daar eerlijk in blijven – geen onwaarschijnlijke gedachte is. Op deze manier zien we dus twee stromingen ontstaan waarvan we niet weten naar welke kant het dubbeltje zal vallen, goedschiks of kwaadschiks. Dit alles is dan ook een zaak van bewustwording en het nemen van onze verantwoordelijkheid. Hoe dan ook, los van het opperen van doemscenario’s is er nog heel wat werk om onze maatschappij te transformeren opdat menselijke waarden meer gerespecteerd kunnen worden. En dit gaat niet over het zoeken naar schuldigen voor problemen, het doel is het overstijgen van diverse conflicthaarden. Dit kan pas echt als een co-creatieve modus operandi zich doorzet, voor al deze processen kunnen we terecht bij wetenschappers die dit vakkundig in kaart hebben gebracht.


Absurd menselijk drama


De aanhoudende economische crisis laat geen twijfel dat er ‘iets’ moet gebeuren, langs de andere kant zijn er meer dan genoeg middelen en kennis om dit anders aan te pakken. In het andere geval zou het studiewerk van zovelen een maat voor niets zijn, dit is naar onze mening een brug te ver. We zouden hiermee afstevenen op een letterlijk te nemen absurd menselijk drama. Enerzijds kan iedereen op internet terugvinden wat er nodig is om het herstel in te luiden, anderzijds zouden we een mondiale catastrofe cultiveren door deze informatie niet te valoriseren. Dit zou betekenen dat we als mensheid slachtoffer kunnen worden van een haast ongeloofwaardige vorm van schizofrenie. We zouden dan twee werelden nodig hebben, elk op maat gesneden naargelang wie welke doelstelling ambieert, oorlog of vrede. Al wie nog begiftigd is met gezond verstand weet dat zoiets absurd is, we leven immers op dezelfde wereld en komen idealiter dan ook tijdig tot een consensus.


Besluitvorming


Oplossingen zijn maar goed als ze ook meer bekend raken, de stelling ‘ongekend is onbemind’ is hierop van toepassing. Zo gebeurt het misschien dat ergens in een ‘schuif’ oplossingen liggen maar nooit maatschappelijk gevaloriseerd worden, het is een vreemde gedachte en de sociale impact kan immens zijn wanneer andere maatregelen hierdoor genomen moeten worden. Aandacht, ontvankelijkheid en de bereidheid tot co-creatieve samenwerking is op basis hiervan zowaar een ‘must’ om veel erger te voorkomen. Uiteindelijk – zo weten we inmiddels – is er technisch gezien geen probleem, het is de menselijke keuze die hierin de doorslag zal geven. Het maatschappelijke (en daarom ook politieke) besluitvormingsproces staat dan ook centraal in dit alles, dit is een kwestie van normen, waarden en ethiek.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s